Zabytkowe zabudowania plaży miejskiej nad Trzesieckiem doczekają się przebudowy. Na razie powstanie projekt. 

Szczecinecki ratusz z sześciu ofert, jakie otrzymał na wykonanie dokumentacji projektowej przebudowy i/lub nadbudowy zaplecza zabytkowej plaży miejskiej przy ul. Mickiewicza w jako najkorzystniejsza wybrana została oferta firmy F.U. ARCHITRAW, Beata Gajlun ze Swochowa w gminie Bielice. Projekt powstanie za 109 839 zł brutto. 

Po podpisaniu umowy wykonawca przystąpi do pracy i jeszcze w tym roku projekt będzie gotowy i miasto będzie mogło ogłosić przetarg na remont, a właściwie odbudowę drewnianego zaplecza plaży. – Warto się zastanowić, czy nie zrealizować tego w formule partnerstwa publiczno-prywatnego – mówi burmistrz Szczecinka Jerzy Hardie-Douglas. Plaża jest co prawda na liście rezerwowej funduszy unijnych w ramach Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych, na które miasto ma przyznane ponad blisko 30 mln zł, ale będą one do uruchomienia, jeżeli pojawią się wolne środki w razie, gdyby zostały jakieś pieniądze z innych inwestycji. 

Szczecinecka plaża zwana popularnie Lechią z jej zapleczem jest oficjalnym zabytkiem wpisanym do rejestru. Tworzą je drewniane przebieralnie oraz pawilon i hangar na sprzęt pływający zbudowane w okresie międzywojennym przez Niemców. Przetrwały blisko 100 lat w niezłej, mimo wszystko, kondycji podczas, gdy po wielu powojennych kąpieliskach nad Trzesieckiem zostały tylko zdjęcia. Ale upływ czasu jest nieubłagany, drewniana konstrukcja jest w coraz gorszym stanie.

Zapewne konieczna będzie odbudowa znaczniej części obiektów. – Myślimy, aby największą część przeznaczyć na lokal gastronomiczny, może restaurację rybną – burmistrz dodaje, że prowadziłby ją prywatny podmiot. To, że miejsce to ma potencjał pokazały ostatnie wakacje, gdzie część plaży wydzierżawiono prywatnej firmie, która prowadziła tam z powodzeniem letnie zabawy. 

Przed wojną kąpielisko nazywało się Blücherbad. Wyznaczono na nie teren w parku miejskim przylegającym do ulicy Blücherstrasse (dzisiejsza Mickiewicza) na wysokości ówczesnej ulicy Wrangelstrasse (Kamińskiego). Rozwój turystyki w ówczesnym Neustettin długo hamował brak praw własności miasta do jeziora Trzesiecko, które do 1903 roku należało do państwa pruskiego. Wtedy to miasto odkupiło 27 hektarów ziemi nad jeziorem z przeznaczeniem na park za 102 tysiące marek. Kredyt ten planowano spłacić w roku 1962. 

Blücherbad powstał w roku 1926, resztę dobudowano już w latach 30. Na zdjęciach z tych czasów widać, że w tym rejonie bujnie pleniły się trzciny. Pomosty wyznaczały dwa baseny – bliżej brzegu dla osób niepotrafiących pływać i dalszy dla pływaków. Atrakcją były dwie wieże do skoków do wody: trzy- i pięciometrowa, a także zjeżdżalnia i trampolina. 

Ciekawostką było wysypanie na Blücherbad transportu piasku z plaży w Kołobrzegu przywiezionego do Szczecinka pociągiem. Przedwojenni mieszkańcy mieszkańcy Szczecinka za patrona kąpieliska rodzinnego wybrali pruskiego feldmarszałka Gebharta Lebrechta Blüchera, który w tych latach 1764-70 stacjonował w mieście, jako zwykły huzar. Późniejszy bohater wojen napoleońskich i dowódca wojsk pruskich w bitwie pod Waterloo w tamtych czasach miał opinię hulaki i utracjusza, a do Szczecinka został przeniesiony karnie ze Słupska.